+ KeRiNdUAn +

olla bloggers....

hurm.. now nieh kat bilik jaksa..

bru pas meetng dner pd jam9 - 11 td..

than smbng etiket smpai pkol 3 kang...

hurm.. pnat?? ye sgt pnat..

tutor PKK xwat agi ni...

tutor tax pon xwt agi..

huk.. jwb nye mmg xwt lah tutor2 nieh kang..

erm.. hidup agak kucar kacir..

kerana kebusyan yg terserlah ye..

tp till end of this sem je lah..

afta diz relax skit kot...

now i sgt wndu pd my mr.HeArT..

die brada jaaauuuhhhh di negara china..

untk lbey tpat now die di beijing...

da lawatan jabatan die..

huk die btolak ari sabtu ari tuh n di jngka smpai kmbali ke m'sia pada jmaat mlm ni..

huk really2 mish my mr. HeArT.. ;(

hurm.. tulah owg kate mmg ble jauh je baru nk t'ingat2 nk trindu2..

mse dkat asek bgadoo je..

asek nk btegang urat je.. huk

hurm.. dh lah tatawu nk ckp ape agi dh...

ni ade skit2 gmbr dr beijing...

smlm dpt lah skype dlm sejam.. td skejap je.. dlm 20 min je..huk xshuke2~!! ;(

mr.HeArT bersama rakan2 nye...

mr.HeArT bersama kenderaan awam di sana yang digunakan ntok orang tuwe yg xlarat bjalan..

mr.HeArT di Great wall of China

+ mAkiN bAnYaK +

oLLa bloggers...

hurm.. now nieh ngah meetng etiket...

nk update skit jerw....

nanti sy trang kan dgn lbey lanjut...

" MAKIN BANYAK YANG KITA TAHU, MAKIN SAKIT HATI KITA"

"MAKIN BANYAK YANG KITA TAHU, MAKIN SSH KITA NAK BERDEPAN DGN ORANG "

P/S : ok nanti2 lah sy hapdate knape k.. ;D btw abang.. nyesal plak suro abg cte sume mende tadi.. xtawu mcm mne nk bdepan ngn orang.. huhu n sy masih marah kan awak.. ;p

+ masalah +

olla bloggers..

hurm.. nak taip ringkas je kali nieh.. neway nieh post ke-2 ntok pagi nieh akn..

mata sudah ngntok tapi tetap mau taip..

"tiada penghujung nya bagi suatu perkara yang benama masalah"

knape statemnt diatas dikeluarkan??

sbb.. msalah itu sentiase ade disekeliling kite sama ade kita sedar atau tidak..

semua nya kerana hati yang terlalu anjal dan lembut..

n mis comunication lah kan..

ape yg disampaikan xsama dgn niat yg nk disampaikan..

n manusia nieh berbeza2.. lain orang lain fahaman nye..

lain orang lain penerimaan nye..

sifat manusia yg berbeza ieh pon kdng kala menjadi masalah..

ape pon.. dalam idop nieh.. problem is apart of ur life..

juz face it.. tp dalam mnyelesaikan masalah tuh kite kne ade pendekatan yg sesuai..

sesuai dgn sgalanya.. orag sekeliling.. persekitaran.. untuk seketika fikirkan yang terbaik untuk semua orang dan bukan untuk kita sendiri.. snag cite.. cara biar btol.. ;)

p/s: too cik padie nieh tade kne mngene nagn kamoo ye.. nieh msalah lain pule.. ;)

+ too cik padie +

olla syg~

amboi2.. mse meetng tadi akk tnye diam jerw ye??

semua pon sonyap eh... den lah yg cakap sowang2...

nieh... terase ke psal akk ckp tuh?

universal kan tuh?

untuk semua... kalo program biro lain kowng boleh commit..

program biro sendiri mesti lagi hebat kan??

kan akk dh cakap.. akk xkco bdk2 kapreza smpai kowng abes kapreza.. tamo nanti kowng ase terbeban... tension...

sy ade salah dimana2 ke???

kalo ade ape yg sy ckp td wat awak trase sowie lah.. tp sy ckp scara umum...

xtuju pd awak atau pun sesiapa...

neway.. maaf kalo awak trase... sy nk kasi smangat je pd kowng semua ntok jayakan dinner kita nieh.. ;D

+ profesional VS kehatian +

olla bloggers...

tmpt ~ bilik jaksa KPZ

suasana ~ hingar bingar dgn suara BONDA, ACHAP n bdk2 teater die...n MELL sdng maen PSP

~ fizul di blakang.. n abg DANNY sdng mnyibukakn diri di dpn...

perasaan~ kesian + tekanan + sdikit sebak + keterasaan hatian

ok... now lets the typing start it...

dlm masa berkerja.. belajar.. berprogram dan berorganisasi...

kite sebgai sebahagian drpd organisasi perlu tahu membezakan KERJA dan PERASAAN..

msalah peribadi DAN msalah kerja...

selain itu, sebagai manusia kita juga perlu lebih optimis..

dan berhenti mnyalahkan orang lain serta berhenti mnjadi manusia yg SELFISH~!!

smbng2... ;)

dlm idup nieh... ada 2 situasi.. sama ade kite adalah pihak yg trase atau pun kita pihak yg membuatkan org trase...

tetapi~!! sbnrnya dalam kite trase dgn orang lain.. orang itu turut trase dgn kita... cuma.. kita yg xnmpk atau kita yg refuse untk mlihat...

bila kita kata.. sy trase ngn org tu.. sy marah ngn org tuh... ntah2 org tuh pon mcm tuh...

die pon trase dgn kite.. cuma kita je yg xprasan...

dan sifat profesional pula... kalau lah dlm membuat kerja tuh ada yg xkne n ada yg trase... deal with it... be profesional... face ur problem.. n semua ayat2 yg seangkatan dgn nya lah!!...

bagi sy sbagai pmilik blog nieh yg memberikan mutlak tanpa sempadan untk mluah kan pndapat.. ;p

cara diatas adalah lebih baek dr sibuk mngata dan terus mnjatuhkan hukuman pada orang tersebut...

knape mesti mngata, mngutuk orang2 berkenaan sdngkan kita boleh selesaikan dgn berbincang..

dan yg paling teruk!! kita trus mnjatuhkan hukuman tanpa pedulikan perasaan orag berkenaan dan situasi yg dialaminya...

siapa kita untuk mnghukum?? tuhan?? sdngkan hakim pun perlukan bukti yg kukuh dan hujah2 yg relevan sblum mnjatuhkan hukuman.. tapi.. kita2??? (gaya raja shamri)

sebagai seorang yg profesional~ kan lebih snang berbincang... bertnya keadaan sbnr dr tros2san mnyakitkan hati sesama sndri.. hurm.....

KERENAH MANUSIA~

hakikatnya~ situasi2 ini terjadi sbb kita adalah manusia..

we are dealing with human being~

they have a small ORGAN named HEART~!!

but all this crap will never exists when we dealing with machine..

tp pape pon.. hati itu adalah milik kita.. seharusnya kita tahu mngawalnya...

dalam mnjaga hati sndiri jgn smpai kita mnyakitkn hati org lain....

mmg lah kdng2 kita sndri trase tertekan sbb.. mcm kita je yg jge ati owg sdngkan owg xpon jaga ati kita...

tp fikirlah jugak.. yeke?? mungkin org tuh jugak bnyk bertahan dgn kita...

so... msing2 kne lbey ikhlas.. berhenti mngungkit dan memikrkan perasaan sndri.. sbb.. orang lain turut mempunyai sebijik organ yang dinakam sebagai HATI...

the end~!

p/s: thnkz pd kamoo yg sedia mndgr.. tp sy mntx maaf sbb sy lbey slesa "dealing with unliving thing" mcm watie n lappy nieh... by the way.. really appreciate it~!! ;)